mevrouw Erica Swabedissen, whiplash

Mijn whiplash heb ik opgelopen tijdens een kop-staart botsing, zo’n 9 jaar geleden.

De gevolgen bleven niet uit: 24 uur per dag hoofdpijn, pijn in de schouder, doof gevoel in arm en pink, concentratiestoornissen, wisselende stemmingen, vermoeidheid en pijn in de nek en rug.

Mijn leven veranderde totaal. Ik belandde in de WAO, iets dat ik voor een carrièrevrouw als ik was verschrikkelijk vond. Door de pijn was ik halverwege de dag al doodmoe, zodat winkelen, uitgaan en werken niet meer mogelijk was met als gevolg daarvan een depressie die weer zware druk legde op mijn relatie. Mijn leven en dat van mijn familie stond volledig op zijn kop.

Gedurende zes jaar heb ik verschillende artsen, neurologen en alternatieve genezers bezocht die allemaal hetzelfde vertelden:’ leer er maar mee leven, want we kunnen niets voor u doen’

Door die teleurstellende ervaring besloot ik nooit meer naar welke arts dan ook te gaan.

Begin 2002 viel mijn oog op een kleine advertentie in de Telegraaf, waarin hoop werd gegeven op genezing voor whiplash-patiënten. Mijn echtgenoot heeft toen informatie opgevraagd en ik besloot nog één keer een bezoek aan een dokter te brengen. Twee weken later ontmoette ik Dr Bonati, die een enorme indruk op mij maakte door zijn deskundigheid en tot mijn verbazing zei hij: ‘I can help you’.

We maakten gelijk plannen om naar Amerika te vertrekken.

In mei 2002 zijn we met het hele gezin naar Hudson, Florida, vertrokken voor een operatie aan mijn nek. We waren goed geïnformeerd wat er ging gebeuren maar toch bleef het spannend. Zou het echt gaan lukken?

Tijdens de operatie voelde ik gelijk dat de doorstroming in mijn arm weer ging werken. Mijn pink was voor het eerst in zes jaar weer warm en niet veel later verdween mijn hoofdpijn zonder terug te komen! Wat een ervaring en emoties. En natuurlijk vragen: zou de hoofdpijn en pijn aan mijn arm weer terugkomen?

Zes dagen na mijn operatie was ik voor het eerst in zes jaar totaal pijnvrij!

Pijnvrij ben ik niet gebleven, maar dat was ook wel te verwachten omdat ik eigenlijk nog twee operaties moet ondergaan. Dat wil niet zeggen dat mijn gezondheid verbazingwekkend is opgeknapt. Zelfs zo ver dat ik het weer aandurfde om aan gezinsuitbreiding te gaan denken en dat was iets wat ik al ver weg gestopt had.

Op 8 april 2004 is onze tweede zoon Max geboren na een spannende zwangerschap. Ik dacht alsmaar: ‘zullen mijn klachten terugkomen tijdens of na de bevalling’? Maar gelukkig ging het allemaal perfect. Nieuwe kansen en een nieuw leven. Het leven is goed.

Dr Bonati: “Thank you”.

Erica Swabedissen,                                                                                       Rijssen, juni 2005